1-نیازهای غذایی گیاه بادمجان

• نیتروژن (N): برای افزایش رشد رویشی، توسعه برگ و ساقه، و تقویت بوته در مراحل ابتدایی رشد ضروری است.
• فسفر (P): برای توسعه ریشه، استقرار بهتر نشا و بهبود گلدهی اهمیت دارد.
• پتاسیم (K): در بهبود کیفیت میوه، رنگ، استحکام بافت، افزایش بازارپسندی و مقاومت به تنش نقش مهمی دارد.
• کلسیم (Ca): برای استحکام بافت میوه و کاهش عوارضی مانند پوسیدگی انتهای گلگاه لازم است.
• منیزیم (Mg): به حفظ سبزینگی برگ‌ها و افزایش فتوسنتز کمک می‌کند.
• بور (B): در گلدهی، تشکیل میوه و کاهش ریزش گل مؤثر است.
• روی (Zn): برای رشد متعادل و فعالیت‌های آنزیمی گیاه اهمیت دارد.
• آهن (Fe): برای جلوگیری از زردی برگ‌ها، به‌ویژه در خاک‌های آهکی، ضروری است.

2-انواع کود مناسب

• کودهای آلی: کود دامی کاملاً پوسیده، کمپوست، ورمی‌کمپوست و اسید هیومیک.
• کودهای شیمیایی: اوره، سولفات آمونیوم، سوپرفسفات تریپل، مونوآمونیوم فسفات، سولفات پتاسیم، نیترات کلسیم، سولفات منیزیم و کودهای کامل NPK.
• کودهای میکروبی: مایکوریزا، باکتری‌های محرک رشد ریشه و باکتری‌های حل‌کننده فسفر.

3-برنامه زمان‌بندی کود‌دهی بادمجان

مرحله آماده‌سازی زمین:

• هدف از این مرحله، اصلاح خاک و تأمین عناصر پایه است.
• کود دامی پوسیده به مقدار ۲۰ تا ۳۰ تن/هکتار مصرف می‌شود.
• همچنین برای تأمین فسفر و پتاس پایه، سوپرفسفات تریپل و سولفات پتاسیم، از هر کدام به مقدار ۱۰۰ تا ۱۵۰ کیلوگرم/هکتار استفاده می‌شود.

مرحله استقرار نشا:

• این مرحله معمولاً ۷ تا ۱۰ روز پس از انتقال نشا انجام می‌شود.
• هدف، کاهش تنش و تقویت ریشه است.
• اسید هیومیک به مقدار ۵ تا ۱۰ لیتر/هکتار همراه آبیاری مصرف می‌شود.

مرحله شروع رشد رویشی:

• این مرحله معمولاً ۲ تا ۳ هفته پس از نشاکاری است.
• هدف، تقویت رشد برگ و ساقه است.
• کود کامل NPK به مقدار ۵ تا ۸ کیلوگرم/هکتار توصیه می‌شود.

مرحله رشد رویشی فعال:

• این مرحله پیش از گلدهی قرار دارد.
• هدف، توسعه مناسب بوته و آماده‌سازی گیاه برای ورود به فاز زایشی است.
• اوره یا سولفات آمونیوم به مقدار ۵۰ تا ۸۰ کیلوگرم/هکتار مصرف می‌شود.

مرحله شروع گلدهی:

• در آغاز تشکیل گل، هدف افزایش گلدهی و کمک به تشکیل میوه است.
• محلول‌پاشی بور و روی، از هر کدام به مقدار ۱ تا ۲ لیتر/هکتار انجام می‌شود.

مرحله تشکیل میوه:

• بعد از اولین میوه‌بندی، هدف افزایش کیفیت میوه و جلوگیری از کمبود کلسیم است.
• نیترات کلسیم به مقدار ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم/هکتار مصرف می‌شود.

مرحله باردهی مداوم:

• در طول دوره برداشت، هدف حفظ اندازه، رنگ و استحکام میوه است.
• سولفات پتاسیم به مقدار ۳۰ تا ۵۰ کیلوگرم/هکتار مصرف می‌شود.
• در صورت نیاز، برای حفظ سبزینگی و فتوسنتز، سولفات منیزیم به مقدار ۲۵ تا ۵۰ کیلوگرم/هکتار نیز استفاده می‌شود.

4-مقادیر تقریبی کود در هر دوره رشد گیاه

دوره استقرار اولیه:

• نیتروژن به مقدار ۱ تا ۲ گرم/گیاه،
• فسفر به مقدار ۱ تا ۱٫۵ گرم/گیاه،
• و پتاسیم به مقدار ۱ تا ۲ گرم/گیاه توصیه می‌شود.

دوره رشد رویشی:

• نیتروژن به مقدار ۲ تا ۳ گرم/گیاه،
• فسفر به مقدار ۱ تا ۲ گرم/گیاه،
• و پتاسیم به مقدار ۲ تا ۳ گرم/گیاه مصرف می‌شود.

دوره گلدهی و تشکیل میوه:

• نیتروژن به مقدار ۲ تا ۴ گرم/گیاه،
• فسفر به مقدار ۱ تا ۲ گرم/گیاه،
• و پتاسیم به مقدار ۳ تا ۴ گرم/گیاه مورد نیاز است.

دوره باردهی و برداشت:

• نیتروژن به مقدار ۲ تا ۳ گرم/گیاه،
• فسفر به مقدار کم،
• و پتاسیم به مقدار ۳ تا ۵ گرم/گیاه توصیه می‌شود.

5-محلول‌پاشی‌های تکمیلی پیشنهادی

• محلول‌پاشی کلسیم: از شروع تشکیل میوه، با غلظت ۰٫۲ تا ۰٫۳ درصد (%) انجام شود.

• محلول‌پاشی بور: پیش از گلدهی، با غلظت ۰٫۱ تا ۰٫۲ درصد (%) انجام شود.

• محلول‌پاشی روی: در مرحله رشد رویشی و پیش از گلدهی، با غلظت ۰٫۱ تا ۰٫۲ درصد (%) توصیه می‌شود.

• محلول‌پاشی کود کامل ریزمغذی: در صورت مشاهده علائم کمبود، به مقدار ۱ تا ۲ لیتر/هکتار مصرف شود.

توصیه‌های اجرایی مهم

• کودهای نیتروژنه را به‌صورت تقسیط‌شده مصرف کنید تا رشد بوته یکنواخت بماند و میوه‌دهی بهتر شود.
•  در مرحله باردهی، مصرف بیش از حد نیتروژن می‌تواند باعث رشد زیاد شاخ‌وبرگ و کاهش کیفیت میوه شود.
•  برای جلوگیری از کمبود کلسیم و نرمی بافت میوه، تغذیه کلسیمی منظم اهمیت زیادی دارد.
•  در خاک‌های آهکی، کمبود آهن، روی و بور شایع‌تر است و محلول‌پاشی این عناصر معمولاً نتیجه بهتری می‌دهد.
•  برنامه نهایی کوددهی بهتر است بر اساس آزمون خاک، کیفیت آب و رقم کشت‌شده تنظیم شود.